|
|
|
|
ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ α. Πηλιορείτικος Γάμος
β. Οικογενειακές Σχέσεις - Οικογενειακό Δίκαιο (από το σχολικό βιβλίο) 4. Οικογενειακές σχέσεις - Οικογενειακό Δίκαιο Οικογενειακό Δίκαιο είναι το σύνολο των κανόνων που ρυθμίζει τις σχέσεις που διαμορφώνονται μέσα στην οικογένεια, ιδίως μεταξύ συζύγων καθώς και μεταξύ γονέων και παιδιών. Η οικογένεια προστατεύεται από το Σύνταγμα, που στο άρθρο 21 παρ. 1 τονίζει ότι «η Οικογένεια, ως θεμέλιο συντήρησης και προαγωγής του Έθνους καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους».
Ο γάμος είναι μία σύμβαση του Αστικού Δικαίου που ιδρύει μόνιμη συμβίωση ανάμεσα σε δύο άτομα διαφορετικού φύλου. Παλιότερα απαραίτητο στοιχείο του γάμου ήταν να ιερολογηθεί (εκκλησιαστικός γάμος) Ήδη, μετά την εισαγωγή και του πολιτικού γάμου στη χώρα μας, από το έτος 1983, ο γάμος μπορεί να τελεστεί και ενώπιον Δημάρχου ή του Προέδρου της Κοινότητας του τόπου τέλεσης, παρουσία δύο μαρτύρων. Η τέλεση του πολιτικού γάμου δεν εμποδίζει να τελεστεί και εκκλησιαστικός γάμος. Στατιστικά μάλιστα έχει αποδειχτεί ότι μόνο ένα ποσοστό 3% τελούν πολιτικό γάμο.
β. Σχέσεις μεταξύ των συζύγων Οι σχέσεις μεταξύ των συζύγων διακρίνονται σε προσωπικές και περουσιακές. Οι κυριότερεςπροσωπικές συνέπειες είναι η υποχρέωση για συμβίωση, η συμμετοχή τους στη λήψη των αποφάσεων για το συζυγικό βίο και η υποχρέωσή τους να συνεισφέρουν από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις οικονομικές του δυνατότητες, στην αντιμετώπιση των οικογενειακών αναγκών. Αντίθετα η περουσιακή κατάσταση των συζύγων δε μεταβάλλεται με το γάμο τους, αφού ο νόμος δε μεταβάλλει την περουσιακή αυτοτέλειά τους. Οι σύζυγοι μπορούν όμως να καταρτίσουν σύμβαση κοινοκτημοσύνης, δηλ. να προσδιορίσουν ποια περουσιακά τους στοιχεία θέλουν να αποτελε΄σουν κοινή περιουσία και ποια όχι. Αν στη σύμβαση δεν υπάρχει προσδιορισμός, η κοινοκτημοσύνη περιορίζεται στην περιουσία που αποκτούν οι σύζυγοι με κοινή προσπάθεια κατά τη διάρκεια του γάμου και μόνο. Τέλος, με το νέο Οικογενειακό Δίκαιο η σύζυγος διατηρεί το πατρικό της επώνυμο και μετά την τέλεση του γάμου.
γ. Λύση του γάμου Η λύση του γάμου επέρχεται με διαζύγιο, που μπορεί να είναι είτε συναινετικό, αν συμφωνήσουν οι δύο σύζυγοι, είτε να εκδοθεί με αντιδικία, εάν ο σύζυγος που το ζητά αποδείξει ότι επήλθε ισχυρός κλονισμός του γάμου για λόγο που αφορά τον άλλο σύζυγο ή και τους δύο συζύγους, ώστε βάσιμα να μπορεί να θεωρηθεί η εξακολούθηση του γάμου αφόρητη. Ως τέτοιες περιπτώσεις θεωρεί ο νόμος τη διγαμία, τη μοιχεία, την εγκατάλειψη του ενός από τον άλλο, την επιβουλή της ζωής του. Ως αμάχητο τεκμήριο ισχυρού κλονισμού θεωρείται να βρίσκονται οι σύζυγοι σε διάσταση γάμου από τετραετία. Μετά τη λύση του γάμου, όποιος από τους δύο συζύγους δεν μπορεί να εξασφαλίσει τα προς το ζην από τα εισοδήματά του και την περιουσία του, καθώς και δεν μπορεί να βρεί εργασία, μπορεί να απαιτήσει διατροφή από τον άλλο, με την προυπόθεση ότι ο άλλος σύζυγος είναι σε θέση να τη δώσει, χωρίς να διακινδυνεύσει τη δική τoυ διατροφή.
δ. Σχέσεις γονέων και παιδιών Οι σχέσεις γονέων και παιδιών ρυθμίζονται ομοίως από το Οικογενειακό Δίκαιο. Η σχέση του παιδιού με τη μητέρα βασίζεται στη γέννησή του από εκείνη, ενώ η σχέση του με τον πατέρα θεμελιώνεται στο γεγονός του γάμου ή στην αναγνώρισή του από τον πατέρα (που μπορεί να επιδιωχθεί και δικαστικά), αν το παιδί γεννήθηκε χωρίς να έχουν παντρευτεί οι γονείς του. Βασική υποχρέωση των γονέων προς το ανήλικο τέκνο τους είναι η γονική μέριμνα, που περιλαμβάνει την επιμέλεια του προσώπου του, τη διατροφή και τη διοίκηση της περιουσίας του. Αν χωρίσουν οι γονείς του και δε μπορούν να συμφωνήσουν οι ίδιοι, το Δικαστήριο θα αποφασίσει για το εάν και οι δύο ή μόνο ο ένας θα διατηρήσει τη γονική μέριμνα ή την επιμέλεια του προσώπου του, καθορίζοντας συγχρόνως και το αναγκαίο ποσό της διατροφής του.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:
|
|
|
Σουρμελή και Μάγερ 37, 10438 Αθήνα Τηλ.- Φαξ: 210-52 49 530 |
α
