Πολλές φορές έχει κανείς την αίσθηση, ότι το σχολείο είναι ένα καράβι, πάντα "εν πλω". Όταν κλείνει η αυλόπορτα το πρωί - σαν μια μεγάλη μπουκαπόρτα- αρχίζει το ταξίδι. Το καράβι βάζει πλώρη για ατέλειωτους φανταστικούς προορισμούς, τόσους, όσοι είναι οι επιβάτες του, τα μέλη της σχολικής κοινότητας. Κι όμως είναι ένα καράβι, μία κοινότητα, δεμένη με τους ισχυρούς δεσμούς της παιδαγωγικής σχέσης, της συναδελφικότητας, της φιλίας, της αλληλεγγύης. 
Η μέρα μας αρχίζει με μια μικρή συζήτηση, ώστε να ξεφύγουμε από το ατομικό και να νιώσουμε ότι είμαστε μια κοινότητα με κοινό σκοπό, που οι συνέπειες των πράξεων του ενός, επηρεάζουν όλους τους υπόλοιπους. Διαβάζουμε ένα ποίημα, μιλάμε για μια επέτειο, θυμόμαστε μια παγκόσμια ημέρα, σχολιάζουμε ένα γεγονός της επικαιρότητας.
Εδώ, θα διαβάζετε, όσα λέμε το πρωί, όσα μοιραζόμαστε στο ξεκίνημα κάθε σχολικής μέρας.Θα ξεφυλλίσετε ένα... Ημερολόγιο Καταστρώματος...